شعر محیط زیست/۲۹

کمی اندیشه کنیم آب اگر آلوده،

دشت اگر بی آهو، آسمان بی گنجشک و درختان اگر از زمزمه گشتند تهی

چه جوابی داریم کودکی را که به خود خواهد گفت: « حق » ما را خوردند، سهم ما را بردند

آرزویم این است بنگرم جلوه پرواز پرستو ها را بشنوم باز هم آواز قناری ها را این بیابان روزی،

جنگلی بود انبوه آسمان، آبی بود آب هم، آبی بود اینک اما،

آسمان تاریک است و تنفس دشوار عمر ما کوتاه است کمی اندیشه کنیم…

Details